Tijdschrift voor marketing: de Nederlandse politiek en Internet

Door: stephan

Column Tijdschrift voor Marketing mei 2010. Politiek en intenet, het is vorig jaar met de verkiezing van Obama tot president van de VS uitvoerig besproken. Maar hoe zit het eigenlijk met de Nederlandse politiek en het Internet?

Een van de populairste politici op Twitter is natuurlijk demissionair minister Maxime Verhagen. Hij heeft flink wat followers, momenteel staat de teller op rond de 35.000 volgers. Maar wat is er nu zo interessant aan dat hij (als minister) twittert? Voor mij staat het symbool voor het loslaten van controle. Nog niet zolang geleden was het onmogelijk dat een minister een mening naar buiten bracht, zonder dat een legertje aan persvoorlichters deze mening eerst binnenste buiten hadden gekeerd. 100% controle van de boodschap, was het uitgangspunt. Maar dankzij Twitter roept Maxime regelmatig zaken, die hoogstwaarschijnlijk niet door de censuur zouden zijn gekomen van zijn voorlichters. Alleen het loslaten van een groot gedeelte van de controle, iets dat veel organisaties maar moelijk kunnen, is een razend interessant fenomeen.

Nu we het toch over Twitter hebben, ook de site van kamertweets.nl is een interessant verhaal. Gelanceerd maart 2009, biedt het een interessante inkijk in de Nederlandse politiek. Wat is het eigenlijk? Het is een plek waar alle Tweets van politici verzameld worden. Het is opvallend dat steeds meer politici tijdens vergaderingen in de 2e kamer via hun mobieltje Twitteren. En Twitter legt daarbij vaak de ongezouten mening van politici bloot. Na de persconferentie van de minster president over de Irak kwestie, werd via Twitter onmiddelijk al duidelijk wat het standpunt van de PvdA was. Volksvertegenwoordiger Martijn van Dam twitterde: “Zeer teleurstellende reactie Balkenende. Er moet met spoed een kabinetsreactie komen die wel recht doet aan rapport”. De toon was gezet tussen CDA en PvdA, dat was duidelijk. Interessant was ook de combinatie van via NOS televisie het officiële Irak debat volgen en via Kamertweets de tweets meelezen met de meningen van veel politici. Dat was pas interessante TV, want Twitter gaf daadwerkelijk een inkijk in de Nederlandse politiek, terwijl de TV niet verder kwam dan een statisch en voorspelbaar beeld zoals we dat kennen vanuit de 2e kamer. Het werkelijke en veel interessantere beeld van politici kwam dus binnen via Twitter. TV beelden in combinatie met een backchannel via Twitter liggen voor de hand bij het combineren van TV en internet. Vorige maand besprak ik in mijn column al het Nederlandse Chitter.tv, een combinatie van TV kijken en live twitteren met anderen over het TV programma dat je kijkt. Al ging het bij de politici om de hoofdrolspelers zelf en bij Chitter.tv over de kijkers, een combinatie van deze twee ligt voor de hand. Even totaal iets anders, maar wel in die lijn. Ideetje voor Eredivisie TV, in plaats van de voorspelbare beelden uit de kleedkamer, de tweets van de reservebankspelers, uw aangeboden door Nike.

Terug naar de politiek. Niet iedereen is even gecharmeerd van twitterende politici die tijdens het kamerdebat hun mobiel gebruiken als stem naar de buitenwereld. Het zou maar afleiden, volgens critici. Ikzelf vind het vooral interessant, omdat er in deze moderne tijden dankzij Twitter zelden zo direct contact mogelijk was tussen volksvertegenwoordigers en het volk.

Tot slot het verhaal van Yes We Cohen via Facebook. Joëlle Raus is fan van Job Cohen en lanceerde spontaan een fanpagina op Facebook met als thema Yes we Cohen, als knipoog naar Obama. Momenteel heeft ze bijna 14.000 leden. In aantal wellicht niet zoveel, maar wel een groep van Potentiële ambassadeurs voor het gedachtegoed van Cohen. De PvdA moet eigenlijk niets hebben van dit spontane initiatief van een echte Cohen believer (ik spreek over begin april, wellicht is dat inmiddels anders). Sommigen binnen de PvdA negeren het zelfs of roepen op, de controle over te nemen. Cohen zelf was ook niet echt enthousiast. Typisch geval van oude politiek, de PvdA zou haar handen moeten dichtknijpen met een achterban die dit soort initiatieven start. Maar ja de controle overheerst.

Gaat het nog wat worden tussen de politiek en het internet? Ik ben zeer optimistisch, de 2e kamer wordt steeds meer bezet door politici die ongelofelijk veel plezier beleven in het contact met de kiezer met behulp van online media. En dat is een vereiste voor succes.

Dit bericht staat ook als column in Tijdschrift voor Marketing mei 2010 (rubriek Fellingers Favorieten).